In Nederland worden ongeveer 900.000 kalfjes gehouden in vleeskalverhouderijen. Ze zijn vooral afkomstig van Nederlandse melkveebedrijven maar komen ook uit Duitsland, België en Ierland. De reis die de kalfjes vanuit Ierland moeten afleggen, is veel te lang en dieronwaardig. Daar moet nu echt een keer een einde aan komen. En als de kalfjes dan na de (lange) reis aankomen op het kalverbedrijf, wacht ze ook geen rooskleurige omstandigheden. We hoopten dat de nieuwe conceptwetgeving voor een dierwaardige veehouderij hier verandering in ging brengen, maar helaas.
Te kleine stappen
Zeker, er worden een paar kleine stappen in de goede richting gezet, maar het is allemaal minimaal. Zo gaat de transportleeftijd omhoog van 14 naar 28 dagen. Hierdoor zijn de kalveren sterker voordat ze op transport gaan, wat hun gezondheid ten goede komt. Ook moeten kalveren per 2030 vanaf twee weken i.p.v. acht weken leeftijd in groepjes worden gehuisvest, waardoor ze sociaal gedrag kunnen vertonen met soortgenoten. Het probleem van te krappe huisvesting en ongeschikte vloer blijft echter bestaan.
Ongeschikte vloeren
De huidige harde roostervloeren moeten volgens de nieuwe wet vervangen worden door indrukbare vloeren. Hiermee wordt beoogd om zachtere rubberbedekking op de roostervloeren te krijgen, maar dit is niet duidelijk geformuleerd. Ook is de voorgenomen ingangsdatum hiervoor pas 2040. Rubbervloeren bieden weliswaar voordelen vergeleken met harde vloeren, maar EFSA, autoriteit op het gebied van dierenwelzijn, raadt een diepe strooisellaag aan voor het comfort van de kalveren.
Kalfjes levenslang in een te krappe ruimte
En ja, de leefruimte wordt verhoogd van 1,8 m2 naar 2 m2, maar dat is marginaal. EFSA geeft namelijk aan dat voor het uitvoeren van natuurlijk gedrag, een kalf 20 m2 nodig heeft. Dat is de ruimte die kalfjes nodig hebben om te kunnen rennen, wat voor hen belangrijk spelgedrag is. Nu begrijpen we dat de stap van 1,8 naar 20 m2 natuurlijk enorm is, maar er kan ook gekeken worden naar andere oplossingen. Zo beveelt EFSA aan dat 3 m2 per kalf al een goede stap is om bijvoorbeeld rustgedrag te verbeteren. Als er daarnaast extra ruimte geboden kan worden in de vorm van uitloop of weidegang, dan biedt dat ook de mogelijkheid om te voorzien in de ruimte voor spelgedrag. Maar helaas ontbreken uitloop of weidegang ook in de nieuwe wetgeving. Gelukkig zijn er kalverhouders die durven te experimenteren om hun kalfjes een beter leven te geven. Onlangs startte deze kalverhouder met een proef met uitloop – het zou mooi zijn als dit concept door de sector wordt doorontwikkeld.
Concluderend kunnen we dus zeggen dat er wel iets verbetert voor de kalveren, maar dat belangrijke huisvestingsaspecten nog niet geregeld worden met deze wetgeving. Als we écht een dierwaardige veehouderij willen dan moet het advies van de EFSA serieus worden genomen. Nu de AMvB controversieel is verklaard, hopen we dat het volgende kabinet bovenstaande punten alsnog meeneemt in nieuwe wetgeving. Met een meer diervriendelijk kabinet moet dat lukken.
Benieuwd naar onze volledige reactie op de AMvB? Kijk dan hier.
